Twierdza
Przemyśl
Anton Jegorowicz von Salza (Saltza)
Urodził się 22 października 1843 r. w Ługach w gubernatorstwie Sankt Petersburg w rodzinie niemieckiego barona i Rosjanki. W 1862 r. ukończył Nikołajewski Korpus Junkrów Gwardii.
Przebieg służby wojskowej.
W 1862 r. został oficerem 4 batalionu strzelców Gwardii Cesarskiej. Rok później wziął udział w stłumieniu Powstania Styczniowego.
W 1867 r. awansował na podporucznika, w 1869 r. na pierwszego porucznika, a w 1874 r. na kapitana.
Od grudnia 1876 r. służył w Kaukaskim Okręgu Wojskowym pozostając w dyspozycji księcia Mikołaja Mikołajewicza.
W latach 1877 – 78 wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej, a po jej zakończeniu za zasługi został mianowany podpułkownikiem i adiutantem wielkiego księcia, a następnie dowódcą 1. Kaukaskiego Batalionu Strzeleckiego.
W latach 1879 – 1902 był dowódcą kilku pułków i batalionów.
W latach 1902 – 1904 w stopniu generała porucznika został dowódcą 24. Dywizji Piechoty, w latach 1904 – 1905 – 1. Dywizji Piechoty Gwardii, a od 1905 r. do 1908 r. dowodził dwoma korpusami armii, tj. 22 Korpusem Armii i 1. Korpusem Armii.
W kwietniu 1908 r. został awansowany na generała piechoty i na dowódcę Kijowskiego Okręgu Wojskowego, a od lutego 1911 r. na naczelnego dowódcę Kazańskiego Okręgu Wojskowego.
W lipcu 1914 r. został dowódcą 4. Armii rosyjskiej, która weszła w skład frontu południowo-zachodniego i została skoncentrowana w Lubelskiem. Jej zadaniem było zaatakowanie Galicji i wyjście na tyły Twierdzy Przemyśl. Jednak armia rosyjska została pokonana w dwudniowych walkach 24 – 25.08.1914 r. pod Kraśnikiem przez 1. Armię austro-węgierską dowodzoną przez gen. kawalerii Victora Dankla. Po przegranej bitwie już 25 sierpnia Anton Jegorowicz von Salza został pozbawiony dowództwa nad 4. Armią. Został członkiem Aleksandrowskiego Komitetu Rannych, a w listopadzie 1914 r został mianowany komendantem Twierdzy Piotrogrodzkiej.
Zmarł 9 lutego 1916 r. w Piotrogrodzie, a miejsce jego pochówku jest nieznane.
Odznaczenia.
- 1863 r. – Order Zakonu św. Stanisława III stopnia, 1878 – II stopnia, 1898 – I stopnia
- 1864 r. – Order Zakonu św. Anny IV stopnia, 1873 – III stop., 1883 – II stop. i 1904 – I stop.
- 1877 r. – Złoty Miecz za Odwagę, Order Zakonu św. Włodzimierza IV stopnia
- 1878 r. – Order św. Jerzego IV stopnia- najwyższe odznaczenie Imperium Rosyjskiego
- 1883 r. – Order Zakonu św. Włodzimierza III stopnia
- 1914 r. – Order św. Aleksandra Newskiego
Literatura:
Wikipedia