Twierdza
Przemyśl
Karl Tersztyánszky von Nádas
Karl Tersztyánszky von Nádas (ur. 28.10.1854r. w Szakolcz- 07.03.1921 r. Wiedeń) austro-węgierski generał pułkownik.
Pochodził ze starej węgierskiej szlachty.
Edukacja wojskowa
Po ukończeniu gimnazjum w Olmütz, podjął naukę w kolegium wojskowym w St. Pölten. Następnie uczęszczał do Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt. Ukończył ją z najlepszym wynikiem w swojej klasie i promocją na podporucznika dragonów.
Kariera wojskowa
Pierwszym jego przydziałem wojskowym był 8 pułk dragonów w Przemyślu (1.09.1877 r.). Następnie kontynuował edukację w najlepszej wówczas wyższej szkole oficerskiej dla oficerów sztabowych – Szkole Wojennej w Wiedniu. Po jej ukończeniu 1 maja 1882 r. otrzymał awans na porucznika. Jednocześnie przydzielono go do sztabu generalnego. Tu 1.08.1886 r. otrzymuje kolejny awans na kapitana.
W 1891 r. otrzymuje przydział na szefa sztabu DKaw. w Jarosławiu. Uzyskuje kolejne certyfikaty dowodzenia potwierdzające jego zdolności dowódcze.
1.11.1892 r. awansuje na majora, zaś 1.05.1895 r. zostaje podpułkownikiem.
Wiosną 1896 r. zostaje skierowany na komendanta szkoły oficerskiej w Neu Zuczka. Następnie został przeniesiony do 14 pułku huzarów w Nyiregyhaza. 5.05.1897r. obejmuje komendę 1 pułku dragonów w Tarnopolu.
1.05.1898 r. awansuje na pułkownika.
We wrześniu 1903 r. zostaje skierowany do 8 BKaw. Po tym następuje zwyczajowy awans na generała majora (1.11.1904 r.). W lipcu 1907 r. obejmuje komendę 2 DKaw w Preßburgu (Pozsony). Na tym stanowisku zastaje go rok później awans na generała-porucznika (1.11.1908 r.). W kwietniu 1910 r. obejmuje dowództwo 14 DP w Preßburgu (Pozsony). We wrześniu 1912 r. obejmuje dowództwo budapesztańskiego IV Korpusu. 1 maja 1913 r. otrzymuje awans na Generała Kawalerii (GdK).
Wojna
Jego IV Korpus włączono do 2 Armii walczącej w Serbii. Pomimo klęski Tersztyánszky pokazał się jako uzdolniony dowódca odnoszący sukcesy militarne. We wrześniu wraz z 2 Armią trafia na front galicyjski. Tu bierze udział w nieudanej bitwie o Lwów. W tym czasie dowodzi od dodatkowo VII Korpusem. Następnie w październiku wypiera Rosjan z Przełęczy Użockiej za co otrzymuje szereg odznaczeń bojowych. Z końcem października zostaje przeniesiony wraz z 2 Armią na Śląsk. Bez powodzenia walczy pko przeważającym silom rosyjskim realizującym plan tzw. „walca parowego”.
Wiosną 1915 r. trafia na front serbski i obejmuje grupę armijną (22.05.1915 r.). Jego starania polegały na przygotowaniu planu i wyszkoleniu sił pko Serbii. Uformowano z nich nową 3 Armię. Po raz kolejny daje o sobie znać jego gorący temperament, gdyż popada on w konflikt z Grafem Tiszą. Jego skutkiem jest utrata dowództwa nad 3 Armią, przed czym nie mógł go uchronić nawet sam Conrad. W sierpniu trafia on na wydłużony urlop.
11.05.1916 r. awansuje na generała pułkownika. Wkrótce Conrad powierza jemu dowództwo 4 Armii odebrane aks Ferdynandowi. Głównodowodzący liczy, że charakterny generał zdoła oprzeć się wzrastającej dominacji niemieckich dowódców, w szczególności równie porywczemu Linsingenowi.
Dowodząc 4 Armią Tersztyánszky zdołał oprzeć się ofensywie Brusiłowa, pomimo, że dwukrotnie nieomalże utraciła ona poprzez straty osobowe zdolności bojowe.
Nasilający się konflikt z Linsingenem spowodował 17.03.1917 r., że został on przeniesiony na dowództwo 3 Armii. Z jej dowództwa zostaje odwołany w lipcu 1917 r. kiedy dowodzona przez niego armia nie powstrzymuje ofensywy rosyjskiej na Stanisławów i Kałusz. W sumie traci on, a potem odzyskuje odcinek frontu o głębokości 20 km, lecz to przesądza o jego dymisji.
Po tej dymisji pełni jedynie funkcje honorowe.
W stan spoczynku przechodzi w grudniu 1918 r.
